Home Bhakthi Sri Brahmapuranam – 17

Sri Brahmapuranam – 17

0
Sri Brahmapuranam – 17
Sri Brahma puranam - 18

శ్యమంతకోపాఖ్యానము

సూతుడిట్లనియె

శ్రీ కృష్ణుడు సత్రాజిత్తునకు మణిరత్నము నొసంగగా, దానిని బభ్రువు, (అక్రూరుడు) భోజవంశీయుడగు శతధన్వునిచే హారించజేసెను.
అక్రూరుడవకాశము కనిపెట్టి సత్యభామను స్యమంతకమడుగుచుసే యుందెను. శతధన్వుడు సత్రాజిత్తును సంహరించి రాత్రివేళ మణింగొనివచ్చి అక్రూరునకొసంగెను. అక్రూరడదిగొనియీ యంశమెవ్వరికి నెన్నడును దెలుపనని వానిచే ప్రమాణము సేయించెను.
తండ్రి హతుడగుటకుం దపించి సత్యభామ రథమెక్కి వారణావతమునకేగెను. అక్కడ ధోజవంశీయుడగు శతధన్వుని యీ వృత్తాంతమును భర్తకుందెలిపి కంటనీరు గ్రుక్కుకొనెను, లక్కయింట దగ్ధులైన పాండవుల కుదక క్రియసేసి కృష్ణుడు సాత్యకిని వారియొక్క ఉత్తరక్రియయందు నియోగించి వెంటనే ద్వారకకేతెంచి బలరామునితో నిట్లనెను.

శ్రీ కృష్ణుడిట్లనియె

సింహము ప్రసేనుని జంపినది, శతధ్వనుడు సత్రాజిత్తును జంపెను. స్యమంతకము నాకు జెందవలసియున్నది. కావున త్వరగా రథమెక్కుము. అ భోజుం గూల్చి యమ్మణిం చెత్తుము, ఆ స్యమంతకము మనది కాగల దనియె.

సూతుడిట్లనియె

శతధ్వనుడు కృష్ణునితో బోరుచు సక్రూరుడెక్కడున్నాడని చూచుచుండెను. అక్రూరుడు శక్తుడయ్యు శాపభీతిచే యుద్ధమున తోడ్పడ డయ్యెను, అప్పుడు భోజుడు భయార్తుడై వెనుదిరుగ నిశ్చయించెను.
”హృదయ” ఆను వాని గుఱ్ఱము నూరు యోజనములు మించి దూకగలదు. భోజుని స్వాధీనముననున్నది. దానితోనే కృష్ణునితో దలపడెను.
నూరుయోజనములు మేఱ యరిగి వేగముడుగుటయు, తన రథవేగ మెచ్చుటయు జూచి కృష్ణుడు శతధన్వుని నొప్పించెను. అ గుఱ్ఱము డిల్లవడి తుదకు ప్రాణములు గోల్పోవుట చూచి కృష్ణుడు బలరామునితో నిట్లనియొ.
Sri Brahma puranam - 17
Sri Brahma puranam – 17

శ్రీకృష్ణుడిట్లనియె

ఓ శూరాగ్రేసర ! నీవిక్కడేయుండుము. గుఱ్ఱము నష్టమైనది. పాదచారినై వెళ్లి మణిరత్నమైన స్యమంతకము హరించగలను. అని
అటు పిమ్మట హరి పాదచారియై వెళ్ళి శతధన్వుని పైకేగి మిధిలా ప్రాంతమున వానిని సంహరించెను. కాని వాని దగ్గర స్యమంతకముకానరాదయ్యె. మరలివచ్చిన కృష్ణునింగని హలాయుడుడగు బలరాముడు మణినిమ్మని యడిగెను. కృష్ణుడు లేదని బదులు చెప్పెను.
అంతట బలరాముడు రోషముగొని ఛీఛీ యనికేకలు వేసి కృష్ణునితో నిట్లుపలికెను.
తమ్ముడవని సైరించితిని. నీకు స్వస్తి యగుగాక. నాకుద్వారకతోగాని, నీతోగాని, వృష్ణులతోగాని పనిలేదు, నేను వెళ్ళు చున్నాను. అని
బలరాముడు మిథిలం బ్రవేశించెను. మిథిలాధిపతి సత్కారమంది. ఇష్టోపభోగియై యక్కడనే యుండెను.
ఈ సమయములోనే బుద్ధిశాలియగు బభ్రువు (అక్రూరుడు) పెక్కువిధములగు క్రతువుల నాచరించెను. గాంధీపుత్రుడగు నా అక్రూరుడు దీక్షామయమైన రక్షాకవచమ్ముదొడిగికొని స్యమంతకము కొఱకు యజ్ఞము చేసెను. అరువదేండ్లు వివిధరత్న ధనరాసుల నధ్వరములందు వినియోగించెను. ”
అక్రూరయజ్ఞము”లను పేర నవి ప్రఖ్యాతి వవసినవి. అవి విపులాన్న దానదక్షిణులు సర్వకామప్రదములునై విలసిల్లెను. అంతట దర్యోధనుడు మిథిలకేగి బలరామునికడ గదాయుధ్ధ శిక్షణమును వడసెను.
మహారథులగు వృష్ణ్వంధకులతో పోయి కృష్ణుడు బలరాముని ద్వారకకు మరలదెచ్చెను. బంధువులతో గూడ నిద్రలోవున్న సత్రాజిత్తును జంపిన అక్రూరు డంధకులతో బాటు మరల ద్వారకకు వచ్చెను.
అప్పుడు కృష్ణడు జ్ఞాతులతో బెడియునను భయమువలన వాని నుపేక్షించెను. అప్పుడక్రూరుడు మిథిలకుపోగా నింద్రుడు వర్షించడయ్యె. అనావృష్ఠితో రాజ్యమనేక విధముల క్షిణించిపోయెను.
అందువలన కుకురాంధకులు అక్రూరునిం బ్రసన్నుం జేసికొని మరల ద్వారకకుం గొనివచ్చిరి. అంత దానవతి యగునతడు ద్వారకకు రాగానే జలనిధి తీరమున వాసవుడు బాగుగా వర్షించెను.
అక్రూరుడు శీలవతియగు తన చెల్లెలిని వాసుదేవునకి ప్రీతికలుగ నిచ్చెను. అంతట కృష్ణుడు యోగశక్తిచే స్యమంతకమణి యక్రూరుని దగ్గర నున్నదని గమనించి సభామధ్యమున నక్రూరుని గూర్చి యిట్లు పలికెను.

శ్రీకృష్ణు డిట్లనియె !

నీ చేజిక్కిన మణిని నాకిమ్ము. నా మర్యాద గాపాడుము. అఱువదియేండ్లు నాకీమణి నిమిత్తముగ రోషము గల్గినది, కాలమెంతో గడిచిపోయినది.
అంతటనక్రూరుడు కృష్ణుని పలుకులంబట్టి సర్వ యాదవసమాజమునందు మణింగొనివచ్చి మనస్సునొచ్చకుండ బుద్ది మంతుడుకావున దానిని హరికిచ్చెను.
అరిభీకరుడైన కృష్ణుడు బభ్రు హస్తమునుండి సూటిగ లభించినయా మణిని చేకొని హర్షముగొని తిరిది దానిన క్రూరునకే యిచ్చెను. గాందినీ పుత్రడగు నక్రూరుడు క్భష్ణుని హస్తమునుండి లభించిన యా స్యమంతక మణిరత్నమును దాల్చి సూర్యునివలె దేజరిల్లెను.
ఇది బ్రహ్మపురాణమునందు స్యమంతకమణి సమానయనమును పదునేడవ యధ్యాయము.

Leave a Reply

%d bloggers like this: