Home Bhakthi Vaalmiki Ramayanam – 54

Vaalmiki Ramayanam – 54

0
Vaalmiki Ramayanam – 54
Vaalmiki Ramayanam -76
Vaalmiki Ramayanam – 54 అక్కడినుంచి ముందుకి వెళితే మీకు ప్రాగ్జ్యోతిషపురం అనే ప్రాంతము కనపడుతుంది. దానిని నరకాసురుడు పరిపాలిస్తున్నాడు. దాని తరువాత సర్వసౌవర్ణమనే పర్వతము కనపడుతుంది.
ఆ పర్వతాల మీద ఏనుగులు, పందులు, పులులు, సింహాలు పెద్ద పెద్దగా అరుస్తూ ఉంటాయి. అదికూడా దాటిపోతే మేఘనం అనే పర్వతం కనపడుతుంది.
ఈ పర్వతం మీదనే ఇంద్రుడు పాకశాసనుడనే రాక్షసుడిని సంహరించి దేవతలచేత అభిషిక్తుడయ్యాడు. ఆ తరువాత అరవైవేల బంగారు పర్వతాలు కనపడతాయి.
వాటి మధ్యలో మేరు పర్వతము ఉంటుంది. ఆ పర్వత శిఖరం మీద ఉన్న ఏ వస్తువైనా బంగారములా మెరిసిపోతుంది. ఈ మేరు పర్వతమునుండి అస్తమయ పర్వతము పదివేల యోజనముల దూరంలో ఉన్నది.
ఇంత దూరాన్ని సూర్య భగవానుడు అరముహూర్తంలో దాటి వెళ్ళిపోతాడు. అక్కడే విశ్వకర్మ చేత నిర్మింపబడ్డ భవనములో పాశము పట్టుకొని ఉన్న వరుణుడు నివసిస్తూ ఉంటాడు. Vaalmiki Ramayanam – 54
అక్కడినుంచి ముందుకి వెళ్ళాక బ్రహ్మగారితో సమానమైన మేరుసావర్ణి అనే మహర్షి కనపడతారు. ఆయనకి నమస్కారము చేసి సీతమ్మ ఎక్కడున్నదని అడగండి. ఇక అక్కడినుండి ముందుకి వెళ్ళడము కష్టం. మీరందరూ అక్కడిదాకా వెతికి రండి ” అన్నాడు.
తరువాత ఆయన శతబలి అనే వానరుడిని పిలిచి ” శతబలి! నువ్వు లక్షవానరములతో కలిసి ఉత్తరదిక్కుకి వెళ్ళు. నువ్వు మ్లేచ్ఛ, పుళింద, శూరసేన, ప్రస్థల, కురు, ముద్రిక, కాంభోజ, యవన, టంకన, మొదలైన ప్రాంతములలో వెతకండి. ఆ తరువాత సుదర్శన పర్వతాన్ని, దేవసఖ పర్వతాన్ని వెతకండి.
ఆ తరువాత నూరుయోజనముల నిర్జనమైన ప్రదేశము ఉంటుంది. ఆ తరువాత విశ్వకర్మ నిర్మితమైన తెల్లటిభవనములో యక్షులకు రాజైన కుబేరుడు నివసిస్తూ ఉంటాడు.
అక్కడున్న క్రౌంచపర్వతానికి ఒక కన్నం ఉంటుంది. అందులోనుండి దూరి అవతలివైపుకి వెళ్ళండి. అప్పుడు మీకు మైనాకపర్వతం కనపడుతుంది.
అక్కడ కింపురుష స్త్రీలు నివాసము చేస్తుంటారు. మయుడు అక్కడే నివాసము ఉంటాడు. అక్కడే మీకు సిద్ధుల, వైఖానసుల, వాలఖిల్యుల ఆశ్రమాలు కనపడతాయి.
అది కూడా దాటితే వైఖానస సరస్సు కనపడుతుంది. అందులో కుబేరుడి వాహనమైన సార్వభౌమము అనే ఏనుగు ఆడ ఏనుగులతో కలిసి స్నానం చేస్తుంది.
ఆ తరువాత ఆకాశము ఒక్కటే ఉంటుంది. భయపడకుండా అది కూడా దాటితే శైలూకమనే నది వస్తుంది. ఆ నదికి అటూ ఇటూ కీచకములు అనే వెదుళ్ళు ఉంటాయి. Vaalmiki Ramayanam – 54
ఆ వెదుళ్ళ మీద ఋషులు అటూ ఇటూ దాటుతూ ఉంటారు. అక్కడినుండి ముందుకి వెళితే సిధ్దపురుషుడు కనపడతాడు. అది కూడా దాటితే పుణ్యాత్ములకు నివాసమైన ఉత్తరకురుదేశం కనపడుతుంది.
అక్కడ ఎన్నో వేలనదులు ప్రవహిస్తుంటాయి. అన్ని నదులలోను వెండి పద్మములు ఉంటాయి. వాటినుండి రజస్సు నీళ్ళల్లో పడుతూ ఉంటుంది. అందువలన ఆ నీరు సువాసనలు వెదజల్లుతుంటుంది.
అక్కడ చిత్రవిచిత్రమైన చెట్లుంటాయి. ఒక కోరిక కోరుకుని ఆ చెట్టుక్రింద నిలబడితే కోరుకున్నది ఆ చెట్టుకు వస్తుంది. అక్కడినుంచి ముందుకి వెళితే మీకు సంగీత ధ్వనులు వినపడతాయి.
అక్కడ ఎందరో సంతోషంగా తపస్సు చేసుకుంటూ తిరుగుతూ ఉంటారు. అక్కడికి వెళ్ళాక మీకు దుఃఖం అన్నది ఉండదు. అది దాటిపోతే ఉత్తర సముద్రము కనపడుతుంది.
Vaalmiki Ramayanam - 54
Vaalmiki Ramayanam – 54
ఆ సముద్రం మధ్యలో సోమగిరి అనే పర్వతం ఉంటుంది. సూర్యుడు లేకపోయినా ఆ పర్వతము ప్రకాశిస్తూ ఉంటుంది. అదికూడా దాటి వెళ్ళిపోతే ఒక పర్వతం మీద బ్రహ్మాండమైన, రమ్యమైన మందిరం కనపడుతుంది.
భగవానపి విశ్వాత్మా శంభు రేకాదశాత్మకః |
బ్రహ్మా వసతి దేవేశో బ్రహ్మర్షి పరివారితః ||
అక్కడ శంకరుడు పదకొండు మంది రుద్రులుగా వచ్చి కూర్చుంటాడు. ఆ పక్కనే బ్రహ్మగారు వేదాన్ని బ్రహ్మర్షులకి చెప్తుంటాడు. ఇక అది దాటి ఏ ప్రాణి వెళ్ళలేదు. మీరు అక్కడిదాకా వెళ్ళి సీతమ్మని వెతకండి. ఒక నెల సమయంలో సీతమ్మ జాడ కనిపెట్టండి ” అని చెప్పాడు.
సుగ్రీవుడు హనుమంతుడితో ” హనుమా! నీకున్న పరాక్రమము, నీకున్న తేజస్సు, నీకున్న వేగము, నీకున్న బుద్ధి ఈ భూమండలంలో ఏ ప్రాణికి లేవు.
నీ తండ్రి వాయుదేవుడికి ఎటువంటి గమనశక్తి ఉన్నదో నీకు అటువంటి గమనశక్తి ఉన్నది. అందుకని నేను నీమీదే ఆశ పెట్టుకున్నాను. ఎలాగైనా సీతమ్మ జాడ నువ్వు కనిపెట్టాలి ” అన్నాడు.
ఇన్ని కోట్ల వానరములు ఉండగా సుగ్రీవుడు కేవలం హనుమంతుడితో ఇలా చెప్పడం వల్ల రాముడికి హనుమంతుడి మీద నమ్మకము ఏర్పడి హనుంతుడితో ” నాయనా! నువ్వు సీత దగ్గరికి వెళ్ళగానే వానర రూపములో ఉన్న నిన్ను చూసి రాక్షసుడు అనుకొని బెంగపెట్టుకుంటుందేమో.
నీకు ఈ ఉంగరము ఇస్తున్నాను. ఈ ఉంగరము సీతకి చూపిస్తే ఆమె విశ్వాసమును పొందుతుంది ” అని హనుమంతుడికి తన ఉంగరాన్ని ఇచ్చాడు.
హనుమంతుడు ఆ ఉంగరాన్ని తన తల మీద పెట్టుకొని రాముడికి సాష్టాంగ నమస్కారము చేసి బయలుదేరడానికి సిధ్దపడ్డాడు. సుగ్రీవుడు వానరులందరినీ ” బయలుదేరండి ” అని ఆదేశించాడు. Vaalmiki Ramayanam – 54
ఆ వానరాలు చాలా సంతోషంగా కేకలు వేశారు. వాళ్ళల్లో ఒకడు ‘ ఒరేయ్! మీరందరూ ఎందుకురా నేనొక్కడినే సీతమ్మ జాడ కనిపెట్టేస్తాను ‘ అని అంటున్నాడు.
మరొకడు ‘ నేను భూమిని చీల్చేస్తానురా ‘ అని అంటున్నాడు. ఇంకొకడు ‘ నేను సముద్రాల్ని కలిపేస్తాను ‘ అని, మరొకడు ‘ నేను పర్వతాలని కుదిపేస్తాను ‘ అని అంటున్నాడు.
‘ నేను వెళ్ళిన త్రోవలో ఇక చెట్లు ఉండవు, నా తొడల వేగానికి విరిచేస్తాను’ అని ఒకడు అంటున్నాడు. ‘ మీరందరూ విశ్రాంతి తీసుకోండి. ఆ పదితలల పురుగుని తీసుకొచ్చి రాముడి పాదాల దగ్గర పడేస్తాను ‘ అని ఒకడు అంటున్నాడు.
అందరూ తొడలు కొట్టుకుంటూ, తోకలకి ముద్దులు పెట్టుకుంటూ, పైకి కిందకి ఎగురుతూ సంతోషపడిపోతున్నారు. అలా అందరూ సుగ్రీవుడి ఆజ్ఞ ప్రకారము నాలుగు దిక్కులకి వెళ్ళిపోయారు. రాముడు సుగ్రీవుడితో ” ఇన్ని దిక్కులలో ఉన్న విశేషాలు నీకు ఎలా తెలుసు? ” అన్నాడు.
సుగ్రీవుడు అన్నాడు ” నన్ను చంపుతానని వాలి వెంటపడితే ఈ భూమి చుట్టూ తిరిగాను. ఇవన్నీ అప్పుడు చూశాను. నేను ఎక్కడికి వెళ్ళినా వాలి నావెంట పడ్డాడు. ఆఖరికి హనుమంతుడు వాలికి ఉన్న శాపం గురించి చెబితే అప్పుడు ఋష్యమూక పర్వతము మీద కూర్చున్నాను ” అన్నాడు.
వానరాలన్నీ నాలుగు దిక్కులకి వెళ్ళడము వల్ల రాముడు, లక్ష్మణుడు, సుగ్రీవుడు సంతోషించారు.
సుగ్రీవుడి ఆజ్ఞ ప్రకారం నాలుగు దిక్కులకి వెళ్ళిన వానరములలో మూడుదిక్కులకి వెళ్ళిన వానరములు నెలరోజుల తరువాత వెనక్కి తిరిగి వచ్చేశాయి. వాళ్ళు అన్ని ప్రాంతాలని వెతికినా సీతమ్మ జాడ ఎక్కడా కనపడలేదు.
దక్షిణ దిక్కుకి వెళ్ళిన వానరములు వింధ్యపర్వతం దగ్గరికి వెళ్ళి ఆ పర్వతములో ఉన్న చెట్లని, గుహలని, సరస్సులని, మార్గమధ్యంలో ఉన్న నదులని, పట్టణాలని, గ్రామాలని అన్వేషిస్తూ వెళుతున్నారు. కొంతదూరము వెళ్ళాక నిర్జనమైన అరణ్యానికి చేరుకున్నారు.
అక్కడ చెట్లకి ఒక పండు లేదు, ఆకులు లేవు, ఒక జంతువు కూడా కనబడడము లేదు. అక్కడ తినడానికి కనీసం మూలములు కూడా కనపడలేదు.
ఒకప్పుడు కండువు అనే మహర్షి ఈ అరణ్యప్రాంతములో ఉండేవారు. ఆయన తపఃశ్శక్తికి దేవతలు కూడా భయపడేవారు. అటువంటి సమయంలో కండువమహర్షి కుమారుడు ఈ అరణ్యములో శరీరాన్ని విడిచిపెట్టాడు.
మహర్షికి ఈ అరణ్యముపట్ల ఒక రకమైన ఖేదము ఏర్పడి ఈ అరణ్యములో మనుష్యులు కాని, పక్షులు కాని, చెట్లు కాని, జంతువులు కాని ఏమి ఉండవు అని శపించారు. Vaalmiki Ramayanam – 54
వాళ్ళు ఆ అరణ్యాన్ని దాటి ముందుకి వెళ్ళగా ఒక గుహ నుండి భయంకరమైన ఆకారము కలిగిన రాక్షసుడు బయటకి వచ్చి వానరాల మీదకి పరుగులు తీశాడు. ఆ రాక్షసుడిని చూసి దేవతలు కూడా భయపడతారు.
అలా వస్తున్న రాక్షసుడిని చూసిన అంగదుడు వస్తున్నది రావణుడే అనుకొని తన శక్తినంతా కూడబెట్టి అరిచేతితో ఒక దెబ్బ కొట్టాడు. ఆ దెబ్బకి రాక్షసుడి నవరంధ్రములనుండి రక్తము కారి కిందపడిపోయి మరణించాడు. వారు ఆ రాక్షసుడు ఉన్నటువంటి గుహని వెతికారు కాని ఎక్కడా సీతమ్మ జాడ కనపడలేదు.
వారు ఎన్ని ప్రాంతాలని వెతికినా ఏమి ప్రయోజనము లేకపోయింది. వాళ్ళకి ఎక్కడా నీరు, ఆహారము దొరకలేదు. దాంతో వాళ్ళకి విపరీతముగా ఆకలి వేసింది. వాళ్ళు తడిరెక్కలతో ఎక్కడినుంచన్నా పక్షులు వస్తున్నాయేమో అని వెతుకుతున్నారు.
వాళ్ళకి ఒక బిలం నుండి తడి రెక్కలతో పక్షులు రావడము కనపడింది. వాటి వెనకాల కొన్ని జంతువులు తడి శరీరములతో బయటకి వస్తున్నాయి. వానరములు గడ్డితో, లతలతో కప్పబడి ఉన్న ఆ బిలంలోకి ప్రవేశించారు.
లోపలికి వెళితే అంతా చీకటిగా ఉన్నది. అందుకని ఆ వానరములు ఒకరి చేతులని ఒకరు పట్టుకొని మెల్లగా లోపలికి వెళ్ళారు.
లోపలికి వెళ్ళి చూస్తే అక్కడ లేని వృక్షము, అక్కడ లేని లత లేదు.
చెట్లన్నీ పండ్లతో, పుష్పాలతో పరమ శోభితంగా ఉన్నాయి. ఆ చెట్లకి పెద్ద పెద్ద తేనెపట్లు ఉన్నాయి. అక్కడున్న సరోవరాలలో బంగారముతో చెయ్యబడ్డ తామరపువ్వులు వికసించి ఉన్నాయి.
ఆ బంగారు పువ్వునుండి పడిన పుప్పుడి చేత ఆ సరస్సులలోని నీరు చాలా తీయగా ఉన్నది. అక్కడ అంతస్తులతో కూడిన మేడలు ఉన్నాయి, ఒక అంతస్తు బంగారముతో, మరొక అంతస్తు వెండితో, మరొక అంతస్తు బంగారముతో, అలా అంతస్తులన్ని బంగారం, వెండితో తాపడం చెయ్యబడి ఉన్నాయి.
ఎక్కడ చూసినా వజ్రాలు పొదగబడ్డ బంగారు శయనములు, ఆసనాలు ఉన్నాయి. వానరములు ఈ ప్రాంతాన్ని చూసి ఆశ్చర్యపోయారు. అక్కడ సరోవరాలలో ఉన్న నీటిని తాగి దాహం తీర్చుకున్నారు.
వాళ్ళకి కొద్ది దూరంలోనే ఒక స్త్రీ కనబడింది. ఆ స్త్రీ కృష్ణాజినం కట్టుకొని, నారచీర కట్టుకొని, తేజస్సుతో, తపోశక్తితో మెరిసిపోతూ ఉన్నది. ఆ తల్లి దగ్గరికి ఈ వానరాలు వెళ్ళి నమస్కరించి ” మాకు చాలా ఆశ్చర్యముగా ఉన్నది.
బయటనుంచి చూస్తే చిన్న బిలంలా ఉన్నది. లోపలికి వస్తే ఇంత అద్భుతముగా ఉంది. అసలు ఈ గుహ ఎవరిది? ఈ మేడలు ఎవరివి? మాకు చాలా చిత్రంగా ఉన్నది ” అన్నారు.
ఆమె ” పూర్వం దానవరాజు దగ్గర మయుడనే శిల్పి ఉండేవాడు. ఆ మయుడికి అనేక మాయాశక్తులు ఉన్నాయి. ఆయన బంగారముతో ఈ ప్రాంతాన్ని నిర్మించాడు. మయుడు బ్రహ్మని గూర్చి వెయ్యి సంవత్సరములు తపస్సు చేశాడు.
మయుడి తపస్సుకి ప్రీతి చెందిన బ్రహ్మదేవుడు ఆయనకి విశేషమైన వరములను ఇచ్చాడు. తదనంతరం శుక్రాచార్యుల యొక్క ధనమంతా తీసుకొచ్చి మయుడికి ఇచ్చారు. ఆ మయుడు హేమ అనే అప్సరస స్త్రీ యందు మనస్సు పెట్టుకున్నాడని తెలిసి, ఇంద్రుడు ఆయనని తన వజ్రాయుధంతో సంహరించాడు. Vaalmiki Ramayanam – 54
మయుడు హేమ అనే అప్సరస స్త్రీ యందు మనస్సు పెట్టుకున్నాడు కనుక, ఈ గుహలో ఉన్న సమస్త ఐశ్వర్యము కూడా హేమకి చెందుతుందని బ్రహ్మగారు తీర్పు ఇచ్చారు. అప్పుడా హేమ ఈ ఐశ్వర్యానికి కాపలాగ ఉండడానికి నన్ను నియమించింది. నేను మేరుసావర్ణి యొక్క కుమార్తెని.
నా పేరు స్వయంప్రభ. నాకు స్నేహితురాలైన హేమ నృత్యమునందు, సంగీతమునందు ప్రావీణ్యము కలిగిన స్త్రీ. ఆమె నన్ను పిలిచి ఈ ఐశ్వర్యాన్ని, గుహని కాపాడమని అడిగింది. స్నేహము మీద ఉన్న అనురక్తి చేత నేను ఈ గుహని కాపాడుతూ ఉంటాను.
మిమ్మల్ని చూస్తుంటే బాగా అలసిపోయినట్టున్నారు కనుక మీకు కావలసిన కందమూలాలని, ఫలాలని ఆరగించండి. నీళ్ళు, తేనె కావలసినంత త్రాగి విశ్రాంతి తీసుకోండి. విశ్రమించిన తరువాత మీరు ఎవరో ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చారో నాకు చెప్పండి ” అన్నది.
వానరములు కడుపునిండా కావలసిన పదార్ధాలని తిని విశ్రమించారు. హనుమంతుడు స్వయంప్రభతో ” దశరథ మహారాజు కుమారుడైన రాముడు తండ్రికి ఇచ్చిన మాట ప్రకారం తన భార్య అయిన సీతమ్మతో, తమ్ముడైన లక్ష్మణుడితో కలిసి అరణ్యవాసమునకు వచ్చాడు.
సీతమ్మని రావణాసురుడనే రాక్షసుడు అపహరించాడు. అపహరింపబడ్డ సీతమ్మని వెతుకుతూ వాళ్ళు కిష్కిందకి చేరుకుని సుగ్రీవుడితో మైత్రి కుదుర్చుకున్నారు. సుగ్రీవుడు రాముడికి ఇచ్చిన మాట నిలబెట్టుకోవడము కోసం, సీతమ్మని వెతకమని నాలుగుదిక్కులకి వానరములని పంపించాడు.
దక్షిణదిక్కుకి యువరాజైన అంగదుడి నాయకత్వములో వచ్చిన వానరసమూహములో నేను ఒకడిని. నన్ను హనుమ అంటారు. సీతమ్మ జాడ కనిపెట్టడము కోసం వెతుకుతున్న మాకు ఎక్కడా ఆహారము, నీరు దొరకలేదు.
అటువంటి సమయంలో తడి రెక్కలతో పక్షులు ఈ గుహనుండి బయటకి రావడము చూసి ఇక్కడ నీళ్ళు దొరుకుతాయనే ఆశతో మేము ఈ గుహలోకి ప్రవేశించాము. సీతమ్మ జాడ మాకు చెప్పగలవా? ” అని అడిగాడు.
స్వయంప్రభ ” ఈ గుహలోకి మృగములు తప్ప మిగిలినవి ఎవన్నా ప్రవేశిస్తే ప్రాణాలతో బయటకి వెళ్ళడము కుదరదు. మిమ్మల్ని చూస్తే జాలేస్తుంది అందుకని మీ అందరినీ నా తపఃశ్శక్తి చేత బయటకి పంపిస్తాను. మీరు కళ్ళు మూసుకొని కళ్ళ మీద చేతులు పెట్టుకోండి ” అన్నది.
వానరాలు మృదువైన కనురెప్పల్ని మూసి, తమ మృదువైన చేతులతో ఆ కన్నులని మూసుకున్నారు. ఉత్తరక్షణములో కనులు తెరిచేసరికి వాళ్ళందరూ వింధ్యపర్వతము మీద ఉన్నారు.
ఆ ప్రాంతంలోని చెట్లు పువ్వులతో, పండ్లతో శోభిల్లుతుంది. స్వయంప్రభ ” మీరు ఈ గుహలో నాలుగునెలలపాటు ఉండిపోయారు ” అని చెప్పి గుహలోకి వెళ్ళిపోయింది. ( ఆ గుహలో వానరములు గడిపింది కొంత సమయమే అయినా ఆ గుహలో ఉన్నంత సేపు వాళ్ళకి కాలం తెలియలేదు.)
అంగదుడు “ మనం ఆశ్వయుజ మాసంలో బయలుదేరాము. కాని ఇప్పుడు వసంత కాలం వచ్చింది. మనని ఒక నెలలోపు తిరిగి వచ్చెయ్యమని సుగ్రీవుడు చెప్పాడు.
మనం కొన్ని నెలలు దాటిపోయాము. ఆలస్యమయితే అయ్యింది కాని ఇందులో సీతమ్మ జాడ తెలిసినవాడు ఎవడూ లేడు. సుగ్రీవుడు చాలా క్రోధస్వరూపుడు, సుగ్రీవుడు ఎలాంటివాడో నాకు తెలుసు.
ఆయన నన్ను ఇష్టంగా యువరాజుని చెయ్యలేదు. రాముడు చెయ్యమన్నాడని నన్ను యువరాజుని చేశాడు. నేనంటే ఆయనకి చాలా కడుపుమంట.
ఇప్పుడు నేను వెనక్కి వెళితే శత్రుత్వము తీర్చోకోవడానికి మంచి అవకాశము దొరికిందని మనందరి కుత్తుకలు కత్తిరిస్తాడు. అందుకని మనం అక్కడికి వెళ్ళద్దు. Vaalmiki Ramayanam – 54
ఇక్కడే ప్రాయోపవేశం (దర్భలని, గడ్డిని దక్షిణ దిక్కుకి ఉండేలా పరుచుకొని, తూర్పుదిక్కుకి తిరిగి ఆచమనము చేసి దానిమీద పడుకుంటారు. అప్పుడు అటుగా వెళుతున్న ఏ ప్రాణి అయినా వాళ్ళని తినచ్చు) చేసి చనిపోదాము. నేను వెనక్కి రాను ” అన్నాడు.
మిగిలిన వానరములన్నీ అంగదుడి బాధ చూడలేక కళ్ళు తుడుచుకొని మనమూ ఇక్కడ ప్రాయోపవేశం చేసేద్దాము అన్నాయి.
వాళ్ళల్లో ఒకడైన తారుడు అన్నాడు ” అంగదుడు చెప్పిన మాట నిజమే, మనం ఇక్కడ ప్రాయోపవేశం చేసి చనిపోదాము.
లేదా నాకు ఒక ఆలోచన వస్తుంది. మనం ఆ స్వయంప్రభ గుహలోకి వెళ్ళిపోదాము. అందులో బోలెడన్ని చెట్లు, ఫలాలు, తేనె ఉన్నాయి. అవి తింటూ మనం అందులోనే ఉండిపోవచ్చు ” అన్నాడు.
స చతుర్ణామ్ ఉపాయానాం తృతీయమ్ ఉపవర్ణయన్ |
భేదయామాస తాన్ సర్వాన్ వానరాన్ వాక్య సంపదా ||
సామ, దాన, బేధ, దండోపాయములలో ఈ వానరముల మీద సామము కాని, దానము కాని, దండోపాయము కాని పనికిరాదు. అందుకని వీళ్ళ మీద బేధము అనే ఉపాయమును మాత్రమే ప్రయోగించాలి అని హనుమంతుడు అనుకొని అంగదుడితో ” నాయనా అంగదా! నువ్వు చాలా గొప్పవాడివి.
ఈ రాజ్యభారాన్ని అంతా వహించగలిగిన శక్తి కలిగినవాడివి. కాని ఇవ్వాళ నీ బుద్ధియందు చిన్న వైక్లబ్యం కనిపిస్తున్నది. నువ్వు ప్రాయోపవేశం చేస్తాను లేకపోతే ఈ గుహలోకి వెళ్ళిపోతాను అంటున్నావు.
నీతో పాటు ఈ మిగిలిన వానరాలు కూడా అలాగే చేస్తాము అంటున్నాయి. జరగబోయే పరిణామము ఎలా ఉంటుందో నేను చెబుతాను నువ్వు కొంచెం ఆలోచించుకుని ఆ తరువాత నిర్ణయము తీసుకో.
మీరందరూ గుహలోకి వెళ్ళిపోయినా మీతో నేను రాను, జాంబవంతుడు రాడు. నీలుడు రాడు. సుహోత్రుడు రాడు. వెయ్యి పిడుగుల శక్తితో సమానమైన బాణములు లక్ష్మణుడి దగ్గర చాలా ఉన్నాయి.
ఒకవేళ మీరు గుహలోకి వెళ్ళినా లక్ష్మణుడి బాణాలు ఈ గుహని ముక్కలు చేస్తాయి. అప్పుడు మీరు ఎలా బ్రతుకుతారు? ఒకవేళ మీరందరూ గుహలోకి వెళ్ళినా కొంతకాలానికి మిగిలిన వానరములకు తమ భార్యాపిల్లలు గుర్తుకొస్తారు.
అప్పుడు వాళ్ళు నిన్ను విడిచిపెట్టి వెళ్ళిపోతారు. అప్పుడు నువ్వు బంధువు అన్నవాడు లేకుండా ఒక్కడివే అయిపోతావు, ఆనాడు ఒక చిన్న గడ్డిపరక కదిలినా నువ్వు భయపడతావు. నువ్వు అన్నట్టు సుగ్రీవుడు అసత్యవాది కాదు.
ఆయన కూడా సమ్మతించాడు కనుకనే నీకు యువరాజ పట్టాభిషేకము చేశాడు. నువ్వు తిరిగొచ్చి పరిపాలనచెయ్యి. అన్నిటినీమించి సుగ్రీవుడికి సంతానము లేదు. నువ్వే ఈ రాజ్యానికి వారసుడివి.
నామాట నమ్ము సుగ్రీవుడు నీకు ఎన్నడూ అపాయము కల్పించడు. తిరిగి వెళ్ళి జరిగిన విషయాలని సుగ్రీవుడికి చెబుదాము ” అన్నాడు.
అంగదుడు ” ఆనాడు మా నాన్న దుందుభిని చంపడానికని ఒక బిలంలోకి ప్రవేశించాడు. సుగ్రీవుడికి రాజ్యము మీద ఉన్న కాంక్ష చేత మా నాన్న తిరిగిరాకుండా ఉండడము కోసమని ఆ బిలద్వారానికి ఒక శిలని అడ్డుపెట్టాడు.
మా నాన్న బతికున్నాడని తెలిసి కూడా మా అమ్మని తన భార్యగా అనుభవించాడు. నాయందు కుమారుడన్న ప్రేమ సుగ్రీవుడికి ఎన్నడూ లేదు. నేను తిరిగొస్తే సాకు దొరికిందని నన్ను చంపుతాడు.
సుగ్రీవుడి చేతిలో మరణించడము కన్నా ప్రాయోపవేశం చేసి మరణించడం నాకు ఇష్టం. మీరు వెళ్ళి నేను నా పినతండ్రికి, నా తల్లికి, నా పినతల్లికి, పెద్దలకి నమస్కారము చేసానని చెప్పండి ” అని చెప్పి ప్రాయోపవేశం చెయ్యడము కోసమని దర్భలమీద పడుకున్నాడు. Vaalmiki Ramayanam – 54
మిగతా వానరాలు కూడా అంగదుడిలాగానే దర్భల మీద పడుకున్నారు. అలా కింద పడుకున్నవాళ్ళు రామకథని గురించి మాట్లాడడము మొదలు పెట్టారు.
సాంపాతిర్నామ నామ్నా తు చిరంజీవీ విహంగమః |
భ్రాతా జటాయుషః శ్రీమాన్ ప్రఖ్యాత బల పౌరుషః ||
వీళ్ళందరూ రామకథ చెప్పుకుంటూ ఉండగా అక్కడున్న కొండశిఖరము మీదకి ఒక పెద్ద పక్షి వచ్చింది. దానికి రెక్కలు లేవు. ఆ పక్షి ఇంతమంది వానరాలని చూసి ‘ ఆహా ఏమి నా అదృష్టము, ఒకడిని తింటే మిగిలిన వారు పారిపోతారు.
కాని వీళ్ళు ప్రాయోపవేశం చేస్తున్నారు కనుక ఎవరూ కదలరు. మెల్లగా ఒక్కొక్కరిని తినచ్చు ‘ అని ఆ పక్షి అనుకున్నది.
ఆ వానరములు చెప్పుకుంటున్న రామకథ వింటున్న ఆ పక్షి గట్టిగా ఒక మాట అనింది ” నా మనస్సు కంపించిపోయేటట్టుగా నా సోదరుడైన జటాయువు రావణాసురుడి చేత వధింపబడ్డాడన్న మాట చెప్పినవాడు ఎవడు? అసలు నా తమ్ముడు అక్కడికి ఎందుకు వెళ్ళాడు.
దశరథ మహారాజు జటాయువుకి స్నేహితుడు. దశరథుడు ఏ కారణం చేత మరణించాడు. నా రెక్కలు కాలిపోయాయి నా అంతట నేను మీ దగ్గర కుర్చోలేను. ఎవరన్నా వచ్చి నన్ను దించండి ” అన్నది.
కింద పడుకున్న వానరాలు ఒకరితో ఒకరు ” అదంతా ఒట్టిదే, మనన్ని తినెయ్యడానికి అలా అంటుంది. మనం అక్కడికి వెళితే అది మనని తినేస్తుంది ” అన్నారు.
వాళ్ళల్లో ఒకడు ” అది మనన్ని నిజంగా చంపేసిందే అనుకో మనం ప్రాయోపవేశం చేస్తున్నాము కదా! మరి దానిని తేవడానికి భయం ఎందుకు? వెళ్ళి తీసుకురండి ” అన్నాడు.
అంగదుడు వెళ్ళి ఆ పక్షిని తీసుకొచ్చాడు. వానరములన్నీ ఆ పక్షి చుట్టూ చేరాయి. అప్పుడాయన ” అసలు మా జటాయువు ఏమయ్యాడు? ” అని అడిగాడు.
అంగదుడు రామకథ చెప్పడము ప్రారంభించాడు. అంగదుడు రామకథ మొత్తం చెప్పి ‘ నువ్వు ఎవరు? ‘ అని ఆ పక్షిని ప్రశ్నించాడు.
పక్షి ” సంపాతి అనబడే నేను జటాయువు సోదరులము. సూర్యుడు ఉదయించినప్పటినుంచి అస్తమించేలోపు ఆయనతో సమానముగా ప్రయాణం చెయ్యాలని మేము ఒకనాడు పందెం కాసుకున్నాము.
అనుకున్న ప్రకారము నేను, జటాయువు సూర్యుడి వెనకాల వెళ్ళిపోతున్నాము. అలా వెళుతుండగా మిట్ట మధ్యాహ్నం వేళ మేము సూర్యుడికి దగ్గరగా వచ్చాము. సూర్యుడి వేడిని భరించలేక జటాయువు స్పృహతప్పి కిందపడిపోతున్నాడు.
పెద్దవాడిని కనుక తమ్ముడిని రక్షించాలని నేను నా రెక్కలని జటాయువుకి అడ్డముగా పెట్టాను. సూర్యుడి వేడికి నా రెక్కలు కాలిపోయి వింధ్యపర్వతం మీద పడిపోయాను.
కాని నా తమ్ముడు ఎటు వెళ్ళిపోయాడో నాకు తెలీదు. ఇంతకాలానికి మీవల్ల నా తమ్ముడి గురించి విన్నాను. నా తమ్ముడు చనిపోయాడన్న వార్త వినడము వల్ల నాకు చాలా బాధ కలుగుతోంది.
చనిపోయిన నా తమ్ముడికి జలతర్పణ ఇవ్వాలి అనుకుంటున్నాను. నేను ఎగరలేను మీరు నన్ను తీసుకెళ్ళి ఆ సముద్ర జలాల దగ్గర దింపండి. నేను నా తమ్ముడికి తర్పణములు ఇస్తాను ” అన్నాడు.
సంపాతి కోరిక మేరకు వాళ్ళు ఆయనని సముద్ర తీరమునకు తీసుకువెళ్ళారు. ఆయన జటాయువుకి తర్పణములు సమర్పించాడు.

Leave a Reply

%d bloggers like this: