Home Bhakthi Vaalmiki Ramayanam – 49

Vaalmiki Ramayanam – 49

0
Vaalmiki Ramayanam – 49
Vaalmiki Ramayanam -76
Vaalmiki Ramayanam – 49 రామలక్ష్మణులని సుగ్రీవుడు ఉన్న ప్రాంతానికి తీసుకొచ్చేటప్పుడు హనుమంతుడు తన కపి రూపాన్ని వదిలి భిక్షురూపాన్ని పొందాడు. హనుమంతుడు సుగ్రీవుడితో
అయం రామో మహాప్రాజ్ఞః సంప్రాప్తో దృఢ విక్రమః |
లక్ష్మణేన సహ భ్రాత్రా రామోఽయం సత్యవిక్రమః ||
” సుగ్రీవా! వచ్చినటువంటివాడు మహా ప్రాజ్ఞుడైన ధృడమైన విక్రమము ఉన్న రామచంద్రమూర్తి మరియు ఆయన తమ్ముడు లక్ష్మణుడు. రాముడిని దశరథ మహారాజు అరణ్యవాసానికి పంపిస్తే అరణ్యాలకి వచ్చాడు తప్ప ధర్మబద్ధమైన నడువడిలేక రాజ్యాన్ని పోగొట్టుకున్నవాడు కాదు.
తన భార్య అయిన సీతమ్మతో, లక్ష్మణుడితో అరణ్యవాసమునకు వస్తే, ఆయన భార్యని ఎవడో ఒక రాక్షసుడు అపహరించాడు. సీతమ్మని అన్వేషిస్తూ ఈ ప్రాంతానికి చేరుకున్నారు. నిన్ను శరణాగతి చేస్తున్నాడు. నీతో స్నేహం చెయ్యాలనుకుంటున్న ఈయనతో స్నేహం చెయ్యవలసింది ” అన్నాడు.
సుగ్రీవుడు ” రామ! మీ దగ్గర గొప్ప తపస్సు ఉన్నది. అనేకమైన గుణములు, విశేషమైన ప్రేమ ఉన్నది. ఇన్ని గుణములు కలిగిన వ్యక్తి నాకు స్నేహితుడిగా లభించడము నా అదృష్టం. Vaalmiki Ramayanam – 49
ఇటువంటి వ్యక్తి స్నేహితుడిగా లభిస్తే ఈ ప్రపంచంలో దేనినైన పొందవచ్చు. ఇది నాకు దేవతలు ఇచ్చిన వరమని అనుకుంటున్నాను.
రామా ! నీకు తెలియని విషయము కాదు స్నేహం చేసేటటువంటివాడికి ఒక ధర్మం ఉంది. భర్త ఎలాగైతే తన కుడి చేతిని భార్య కుడి చేతితో బాగా రాశి పట్టుకుంటాడో అలా స్నేహం చేసేవాళ్ళు కూడా పట్టుకోవాలి.
నువ్వు నాతో స్నేహమును ఇచ్చగించిన వాడివైతే నా బాహువుని చాపుతున్నాను. నీ బాహువుని నా బాహువుతో కలుపు ” అన్నాడు.
హనుమంతుడు తన సన్యాసి రూపాన్ని విడిచిపెట్టి కపి రూపానికి వచ్చేసి గబగబా వెళ్ళి నాలుగు ఎండిపోయిన కట్టెలని తెచ్చి కర్రతో కర్రని రాపాడించి అగ్నిహోత్రాన్ని పుట్టించాడు. రాముడు, సుగ్రీవుడు ఆ అగ్నిహోత్రానికి ప్రదక్షిణ చేసి ఇద్దరూ తమ చేతులు కలుపుకున్నారు.
రాముడు ” మనిద్దరము స్నేహం చేసుకున్నాము. ఇకనుంచి కష్టసుఖాలు ఇద్దరివీ ” అన్నాడు.
సుగ్రీవుడు వెంటనే వెళ్ళి పుష్పించి ఉన్న పెద్ద సాలవృక్షము కొమ్మని విరిచి రాముడికి ఆసనంగా వేసి కుర్చోమన్నాడు.
హనుమంతుడు ఒక గంధపుచెట్టు కొమ్మని తీసుకొచ్చి లక్ష్మణుడిని కుర్చోమన్నాడు. రామలక్ష్మణులిద్దరు కూర్చున్న తరువాత సుగ్రీవుడు ” రామా ! నన్ను నా అన్నగారైన వాలి రాజ్యంనుండి వెళ్ళగొట్టాడు.
నా భార్యని తన భార్యగా అనుభవిస్తున్నాడు. దిక్కులేనివాడినై ఈ కొండమీద మీద జీవితాన్ని గడుపుతున్నాను ” అన్నాడు.
ఉపకార ఫలం మిత్రం విదితం మే మహాకపే |
వాలినం తం వధిష్యామి తవ భార్యాపహారిణమ్ ||
రాముడు ” ఉపకారము చేసినవాడు స్నేహితుడు. నువ్వు కష్టంలో ఉన్నావు నేను నీ స్నేహితుడిని నీకు ఉపకారము చెయ్యాలి. నువ్వు బ్రతికి ఉండగా వాలి నీ భార్యని తన భార్యగా అనుభవిస్తున్నాడు. ఈ ఒక్కమాట చాలు ధర్మం తప్పిన వాలిని చంపేస్తాను ” అన్నాడు.
Vaalmiki Ramayanam - 49
Vaalmiki Ramayanam – 49
ఈ మాటలు విన్న సుగ్రీవుడు, సుగ్రీవుడి మంత్రులు పొంగిపోయారు. ఒకరిని ఒకరు చూపులతో తాగుతున్నారా ! అన్నట్టుగా చూసుకున్నారు.
రాముడు, సుగ్రీవుడు ఒకళ్ళ చేతిలోఒకరు చెయ్యి వేసుకుని సంతోషముగా మాట్లాడుతుంటే, ముగ్గురికి ఎడమకళ్ళు అదిరాయి. పద్మంలాంటి కన్నులున్న సీతమ్మ ఎడమ కన్ను, బంగారంలాంటి పచ్చటి కన్నులున్న వాలి ఎడమకన్ను, ఎర్రటి కన్నులున్న రావణాసురుడి ఎడమకన్ను అదిరాయి.
సుగ్రీవుడు ” కనపడకుండా పోయిన వేదాన్ని మళ్ళి తీసుకొచ్చి ఇచ్చినట్టు నీకు నేను సీతమ్మని తీసుకొచ్చి ఇస్తాను. పాతాళలోకంలో, స్వర్గలోకంలో ఎక్కడ దాచినా నేను సీతమ్మని వెతికి తీసుకొస్తాను ” అన్నాడు.
సుగ్రీవుడి మాటలు విన్న రాముడికి సీతమ్మ గుర్తుకువచ్చి భోరున రోదించాడు.
సుగ్రీవుడు ” రామా ! శోకించకు. నీకు ఒక ఆశ్చర్యకరమైన సంఘటన గురించి చెబుతాను. ఒకనాడు నేను ఈ పర్వత శిఖరాల మీద మంత్రులతో కలిసి కూర్చొని ఉన్నాను. ఆకాశంలో ఎర్రటి నేత్రములు కలిగిన రాక్షసుడు పచ్చటి వస్త్రములు కట్టుకున్న ఒక స్త్రీని తీసుకుపోతున్నాడు. Vaalmiki Ramayanam – 49
ఆ తల్లి తన చీర కొంగుని చింపి అందులో తన ఆభరణములను కొన్నిటిని మూటకట్టి పైనుండి కిందకి జారవిడిచింది. బహుశా ఆ స్త్రీ సీతమ్మయి ఉంటుందని నేను అనుకుంటున్నాను. నేను వెళ్ళి ఆ ఆభరణములు తీసుకొస్తాను అవి సీతమ్మ ఆభరణాలేమో చూడు ” అన్నాడు.
కొంతసేపటికి సుగ్రీవుడు ఆ ఆభరణములు తీసుకొచ్చాడు. వాటిని చూసేసరికి ఒక్కసారి శోకం తన్నుకొచ్చినవాడై రాముడు మూర్ఛపోయి నేలమీద పడిపోయాడు.
ఆయన తేరుకొని చూద్దాము అంటే కళ్ళనిండా నీరు ఉండడము చేత ఎన్నిసార్లు తుడుచుకున్నా ఆ కన్నీరు ఆగడములేదు కనుక లక్ష్మణుడిని పిలిచి ” లక్ష్మణా! ఈ ఆభరణములను ఒక్కసారి చూడు.
ఇవి విరిగిపోయి ముక్కలు అవ్వలేదు ఈ ఆభరణములను విడిచిపెట్టినప్పుడు ఇవి గడ్డి మీద పడిఉంటాయి. నువ్వు వీటిని ఒకసారి చూడు ” అన్నాడు.
న అహం జానామి కేయూరే న అహం జానామి కుండలే |
నూపురే త్వభిజనామి నిత్యం పాదాభివందనాత్ ||
లక్ష్మణుడు ” అన్నయ్యా! ఈ కేయూరాలు, ఈ కుండలాలు వదిన పెట్టుకున్నదో లేదో నాకు తెలియదు. ఈ నూపురాలు మాత్రం వదినవే. నేను ప్రతిరోజు కాళ్ళకి నమస్కారము పెట్టే సమయమున ఈ నూపురాలని వదిన పాదాలకి చూశాను ” అన్నాడు.
ఈవిషయము చెప్పిన తరవాత రాముడు విశేషముగా బాధ పడుతుంటే సుగ్రీవుడు ” రామా ! ఏడవకు నేను కూడా నీలాగే కష్టపడుతున్నాను. నువ్వే ఆలోచించు నేను నీలా ఏడుస్తున్నానా ? నీలాగే నా భార్య కూడా అపహరింపబడింది.
నీకు చెప్పగలిగేంత సమర్దుడిని కాదు. ఒక్కసారి నీకు జ్ఞాపకము చేద్దామని స్నేహలక్షణముతో చెప్పాను. నీ యొక్క దుఃఖాన్ని ఉపశమింప చేసుకో. నాయందు ఉన్న స్నేహాన్ని జ్ఞాపకము చేసుకో ” అన్నాడు.
వెంటనే రాముడు స్వస్థతని పొంది ” ఉత్తమమైన మిత్రుడు ఎటువంటి మాట చెప్పాలో అటువంటి మాట చెప్పావు సుగ్రీవా ! ఈ రాక్షసుడు ఎక్కడ ఉంటాడో నాకు చెప్పు నేను వెంటనే వెళ్ళి రాక్షస సంహారము చేస్తాను ” అన్నాడు.
సుగ్రీవుడు ” నేను సత్యం చెబుతున్నాను, నా మాట నమ్ము. నీ భార్యని తీసుకొచ్చే పూచి నాది. నీ భార్యని అపహరించిన రాక్షసుడి పేరు, ఎక్కడుంటాడో తెలియదు. నువ్వు బెంగ పెట్టుకోవద్దు ముందు నా కార్యమునకు సహాయము చెయ్యి ” అన్నాడు.
రాముడు ” ఆ వాలి ఎక్కడ ఉంటాడో చెప్పు నేను వెంటనే సంహరిస్తాను. ఇంతకముందెన్నడు నేను అసత్యం పలకలేదు, ఇక ముందు కూడా అసత్యం పలకను. నీకు మాట ఇచ్చిన ప్రకారము వాలిని సంహరిస్తాను ” అన్నాడు. Vaalmiki Ramayanam – 49
సుగ్రీవుడు ” నువ్వు ఇంత మాట అన్నావు నాకు ఇంకేమి కావాలి. నీలాంటి స్నేహితుడు లభిస్తే స్వర్గలోకమే లభిస్తుంది. ఇక వానర రాజ్యం లభించడము గొప్ప విషయమా! ” అన్నాడు.
రాముడు ” నువ్వు ఈ కొండమీద బ్రతకవలసిన అవసరం ఎందుకు ఏర్పడింది? అసలు ఏమి జరిగిందో నాకు అన్నీ వివరంగా చెప్పు ” అన్నాడు.
సుగ్రీవుడు జరిగిన కథని సంగ్రహముగా రాముడికి వివరించాడు. సుగ్రీవుడు చెప్పిన కథ విన్న రాముడు ” అసలు నీకు నీ అన్న అయిన వాలికి ఎందుకు శత్రుత్వం ఏర్పడింది? నువ్వు నాకు ఆ విషయాన్ని పూర్తిగా చెపితే నేను మీ ఇద్దరి బలాబలాలని అంచనా వేస్తాను. మనం వెంటనే వెళ్ళవచ్చు ” అన్నాడు.
సుగ్రీవుడు అసలు కథని వివరంగా ” రామా ! ఒకానొకప్పుడు మా తండ్రి అయిన ఋక్షరజస్సు ఈ వానరరాజ్యాన్ని పరిపాలిస్తూ ఉండేవాడు. ఆ ఋక్షరజస్సుకి ఇంద్రుడి అనుగ్రహంగా వాలి ఔరసపుత్రుడిగా జన్మించాడు, సూర్యుడి అనుగ్రహముగా నేను ఔరసపుత్రుడిగా జన్మించాను.
పెద్ద కుమారుడైన వాలి తండ్రి యొక్క ప్రీతిని పొందాడు. నేను కూడా చాలాకాలం వాలిని ప్రీతితో అనుగమించాను. కొంతకాలానికి ఋక్షరజస్సు శరీరాన్ని విడిచిపెట్టాక పెద్ద కుమారుడు కనుక వాలికి పట్టాభిషేకము చేశారు. నేను వాలియందు వినయవిధేయలతో భయభక్తులతో ఉండేవాడిని.
దుందుభి అనే రాక్షసుడి అన్నయిన మయుడికి ఒక కుమారుడు ఉన్నాడు. వాడి పేరు మాయావి. మాయవికి, వాలికి ఒక స్త్రీ సంబంధముగా వైరం వచ్చింది.
ఆ కారణం చేత మాయావి ఒకరోజు రాత్రి కిష్కింద ద్వారం దగ్గరికి వచ్చి గట్టిగా కేకలు వేసి ‘ వాలి బయటకి రా! మనిద్దరము యుద్ధం చేద్దాము. ఈరోజుతో నిన్ను సంహరిస్తాను ‘ అన్నాడు.
అప్పటివరకూ తన భార్యలతో సంతోషముగా కాలం గడుపుతున్న వాలి గబగబా బయటకి వచ్చాడు. అప్పుడు నేను కూడా బయటకి వచ్చాను. మాయావి మా ఇద్దరినీ చూసి భయపడి పారిపోయాడు.
అక్కడున్న స్త్రీలు ‘ ఎలాగు వాడు పారిపోతున్నాడు కదా! ఇంక విడిచిపెట్టు ‘ అన్నారు. శత్రువుని విడిచిపెట్టనని వాలి వాడి వెనకాల పరిగెత్తాడు. నేను కూడా వాలి వెనకాల వెళ్ళాను.
Vaalmiki Ramayanam – 49
పరిగెత్తి పరిగెత్తి తృణముల చేత కప్పబడిన ఒక పెద్ద బిలంలోకి ఆ మాయావి దూరిపోయాడు. అక్కడికి వెళ్ళి నేను, వాలి నిలబడ్డాము. వాలి నాతో ‘ సుగ్రీవా! నువ్వు ఈ బిల ద్వారం దగ్గర కాపలాగా ఉండు.
నేను ఇందులోకి వెళ్ళి ఆ రాక్షసుడిని సంహరించి వస్తాను. నువ్వు నా తమ్ముడివి చిన్నవాడివి నా పాదముల మీద ఒట్టు పెట్టి చెబుతున్నాను. నువ్వు ఇక్కడే ఉండు ‘ అని చెప్పి వాలి గుహలోపలికి వెళ్ళాడు.
వాలి లోపలికి వెళ్ళి ఒక సంవత్సర కాలము గడిచిపోయింది. నేను బయట అలాగే నిలబడ్డాను. చాలాకాలం తరువాత లోపలినుండి రాక్షసుల కేకలు వినపడ్డాయి.
ఆ ద్వారం దగ్గర నురగతో కూడిన నెత్తురు ప్రవహిస్తూ బయటకి వచ్చింది. ఎక్కడా వాలి మాట, అలికిడి వినపడలేదు. బహుశా మా అన్నగారైన వాలిని ఈ రాక్షసులు సంహరించి ఉంటారు అనుకొని ఈ రాక్షసులు బయటకి వస్తే ప్రమాదమని నేను ఒక పెద్ద శిలని తీసుకొచ్చి ఆ బిలానికి అడ్డుగా పెట్టాను. నేను చనిపోయాడనుకున్న వాలికి అక్కడే ఉదకక్రియ నిర్వహించి తర్పణలు విడిచిపెట్టాను.
తరువాత నేను రాజ్యానికి వచ్చి ఎవ్వరికీ తెలియకుండా శాస్త్రం ప్రకారము వాలికి చేయవలసిన కార్యములను చేశాను. నేను అంత జాగ్రత్తగా ఎవరికి తెలియకుండా చేసినప్పటికీ మంత్రులు విషయాన్నికనిపెట్టి రాజు లేకుండా రాజ్యం ఉండకూడదని నన్ను బలవంతంగా సింహాసనము మీద కూర్చోపెట్టి పట్టాభిషేకము చేశారు. నేను చాలా ధర్మబద్ధముగా వానర రాజ్యాన్ని పరిపాలిస్తూ కాలం గడుపుతున్నాను.
ఒకనాడు అకస్మాత్తుగా మా అన్న వాలి తిరిగివచ్చాడు. అప్పుడాయన ఎర్రనైన కళ్ళతో నావంక చూశాడు. నా మంత్రులని స్నేహితులని బంధించి కారాగారంలో వేశాడు.
ఆ సమయంలో నేను ప్రభువుగా ఉన్నాను కనుక నాకున్న బలం చేత నేను వాలి బంధించి కారాగారంలో పెట్టగలను. కాని నేను అలా చెయ్యలేదు. ఆయన నాకు అన్నగారు నేను గౌరవించాలి అందుకని నేను ఆయనని నిగ్రహించలేదు.
దిష్ట్యాఽసి కుశలీ ప్రాప్తో నిహతఃశ్చ త్వయా రిపుః |
అనాథస్య హి మే నాథః త్వమేకోఽనాథ నందనః ||
నేను ఆయన దగ్గరికి వెళ్ళి నా రెండుచేతులని జోడించి శిరస్సు వంచి ‘ అన్నయ్యా! నువ్వు లేక నేను అనాథనయ్యాను. నువ్వు తిరిగి రావడము వలన ఇవ్వాళ నేను నాథుడున్న వాడిని అయ్యాను. నాకు ఎంతో సంతోషముగా ఉన్నది.
నూరు తీగలున్న ఈ తెల్లటి ఛత్రాన్ని నీ శిరస్సుకి పెడతాను. నీకు చామరం వేస్తాను. నువ్వు సింహాసనము మీద కూర్చొని పూర్వం ఎలా పరిపాలించేవాడివో అలా పరిపాలించు. నేనెప్పుడూ పట్టాభిషేకము చేసుకుందామని అనుకోలేదు.
బలవంతముగా మంత్రులు, పౌరులు నాకు పట్టాభిషేకము చేశారు. నేను నీకు శిరస్సువంచి అంజలి ఘటిస్తున్నాను. ఎప్పటికీ నువ్వే వానరరాజ్యానికి రాజువి రాజ్యాన్ని స్వీకరించు ‘ అన్నాను.
వాలి ‘ ఛీ! ఛీ! పరమదుష్టుడా! నేను లేని సమయము చూసి నువ్వు పట్టాభిషేకము చేసుకున్నావు. నువ్వు పరమ దుర్మార్గుడివి ‘ అన్నాడు. మరునాడు జానపదులను, మంత్రులను, ఇతరమైన వానరములను పిలిచి ఒక పెద్ద సభ తీర్చాడు. నేను వాలి పక్కన నిలబడ్డాను.
నన్ను చూసి ‘ నేను దురాత్ముడైన మాయవిని చంపడం కోసమని ఒక రాత్రి పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్ళాను. ఈ మహాపాపి అయిన నా తమ్ముడు నన్ను అనుగమించి వచ్చాడు.
నేను రాక్షసులని చంపి వెనక్కి వస్తాను. నువ్వు బిల ద్వారం దగ్గర కాపలాగా ఉండమన్నాను. పాపపు ఆలోచన కలిగిన సుగ్రీవుడు నేను లోపలికి వెళ్ళగానే నేను లోపల మరణిస్తానని ద్వారమునకు శిలను అడ్డు పెట్టాడు.
తిరిగొచ్చి పట్టాభిషేకము చేసుకున్నాడు. నేను లోపలికి వెళ్ళాక మాయావి నాకు కనపడలేదు. ఒక సంవత్సర కాలం వెతికాక ఆ మాయావి తన బంధువులతో, స్నేహితులతో కనపడ్డాడు. నేను వాళ్ళందరినీ సంహరించాను. Vaalmiki Ramayanam – 49
ఆ గుహ అంతా నెత్తురుతో నిండిపోయింది. నేను బయటకి వద్దాము అనుకున్నాను. వీడు శిలని అడ్డుపెట్టాడు. నేను ఎంతో కష్టంతో ఆ శిలని పక్కకి తోసి ఇక్కడికి వచ్చాను.
ఇక్కడికి వచ్చేసరికి వీడు రాజ్యాన్ని పరిపాలిస్తూ సింహాసనము మీద కూర్చొని ఉన్నాడు. కావాలనే నన్ను గుహలో పెట్టి రాజ్యాన్ని తీసుకున్నాడు. వీడిని ఎట్టి పరిస్థితులలోను ఆదరించకూడదు. రాజ్యం కోసమని అన్నని హత్య చెయ్యాలని ప్రయత్నం చేసినవాడు ‘ అన్నాడు.
వాలి నన్ను కట్టుబట్టతో బయటకి తరిమేశాడు. అప్పుడు నేను భయపడుతూ బయటకి వచ్చాను. వాలి నన్ను వదిలిపెట్టకుండా చంపుతానని ఈ భూమండలం అంతా తరిమాడు.
నేను ఈ భూమండలం అంతా పరిగెత్తాను. ఈ కొండమీదకి వాలి రాలేడు. చిట్టచివరికి నేను ఈ కొండ మీద కూర్చున్నాను. నాకు అత్యంత ప్రియమైన భార్య అయిన రుమని నేను బ్రతికి ఉండగా వాలి తన భార్యగా అనుభవిస్తున్నాడు.
నేను చెయ్యని పాపానికి నన్ను కట్టుబట్టలతో బయటకి తోసేశాడు. నేను ఎంత చెప్పినా వినలేదు. పైగా నా భార్యని తన భార్యగా చేసుకున్నాడు. ఇంత కష్టంలో ఉన్నాను ………….” అని సుగ్రీవుడు ఏడిచాడు.
రాముడు ” గ్రద్దల యొక్క ఈకలు కట్టినటువంటి, ఒంపులు లేనటువంటి బంగారు బాణములు నా అమ్ములపొదిలో ఉన్నాయి. నడువడి తెలియక పాపాత్ముడైన వాలి ఎంతకాలం నా కంటికి కనపడడో అంతకాలమే బ్రతికి ఉంటాడు. వాలి నాకు కనపడగానే మరణిస్తాడు. నువ్వు బెంగ పెట్టుకోవద్దు. ఎక్కడ ఉంటాడో నాకు చూపించు ఇప్పుడే సంహరిస్తాను. ” అన్నాడు.
సముద్రాత్పశ్చిమాత్పూర్వం దక్షిణాదపి చోత్తరం |
క్రామత్యానుదితే సూర్యే వాలీ వ్యపగత క్లమః ||
సుగ్రీవుడు ” రామా ! తొందరపడవద్దు. నీకు ఒక విషయం చెబుతాను విను. సూర్యోదయానికి ముందరే వాలి నిద్రలేస్తాడు. తన అంతఃపురమునుంచి ఒక్కసారి ఎగిరి తూర్పు సముద్రతీరం దగ్గర దిగుతాడు.
అక్కడ సంధ్యావందనం చేసి ఒకే దూకులో పశ్చిమసముద్రతీరం దగ్గర దిగుతాడు. అక్కడ సంధ్యావందనం చేసి ఒకే దూకులో ఉత్తరసముద్రతీరం దగ్గర దిగుతాడు.
అక్కడ సంధ్యావందనం చేసి ఒకే దూకులో దక్షిణదిక్కుకి దూకుతాడు. ఇలా నాలుగు సముద్రాల దగ్గర సూర్యుడు ఉదయించేలోపు సంధ్యావందనము చేస్తాడు.
దానితో పాటు నీకు ఇంకొక విషయం చెబుతాను ” అని రాముడిని తీసుకువెళ్ళి ఒక పర్వతాన్ని చూపించి ” ఈ పర్వతాలు వాటికి ఎంత పెద్ద శిఖరాలు ఉన్నాయో చూసావా! వాలి సంధ్యావందనం చేశాక ఇంటికి వెళ్ళి కొన్ని పాలు త్రాగి మళ్ళీ ఈ అరణ్యానికి వస్తాడు.
ఇక్కడ ఉన్న ఈ పర్వతశిఖరాలని ఊపి విరగ్గొడతాడు. వాటిని గాలిలోకి విసిరి బంతులు పట్టుకున్నట్టు పట్టుకుంటాడు ” అని చెప్పి రాముడిని మరొక్క ప్రదేశానికి తీసుకువెళ్ళి ” పూర్వం దుందుభి అని ఒక రాక్షసుడు ఉండేవాడు.
వాడికి ఒంట్లో బలం ఉందన్న పొగరు చేత ఒకరోజు సముద్రుడి దగ్గరికి వెళ్ళి తనతో యుద్ధం చెయ్యమన్నాడు. నీతో నాకు యుద్ధం ఏమిటి? నీ బలం ఎక్కడ నా బలం ఎక్కడ? నేను నీతో యుద్ధ చెయ్యలేను అని సముద్రుడు అన్నాడు.
అప్పుడా దుందుభి ‘ నువ్వు నాతో యుద్ధం చెయ్యలేనంటే నేను నిన్ను వదలను. నాతో యుద్ధం చెయ్యగలిగిన వాడిని నాకు చూపించు ‘ అన్నాడు. అప్పుడా సముద్రుడు ‘ హిమవంతుడని ఉత్తరభారతదేశంలో ఒక పెద్ద పర్వతము ఉన్నది.
అది మంచు పర్వతము. ఆయన కూతురు పార్వతీ దేవి. ఆ పార్వతీ దేవిని పరమశివుడికి ఇచ్చి వివాహము చేశారు. ఆయన మీద గొప్ప గొప్ప అరణ్యములు, గుహలు ఉన్నాయి. నువ్వు ఆ హిమవంతుడితో యుద్ధం చెయ్యి ‘ అన్నాడు.
దుందుభి హిమవంత పర్వతం దగ్గరికి వెళ్ళి ఆ పర్వత శిఖరాలని పీకేసి ముక్కలు చేస్తున్నాడు. దుందుభి చేస్తున్న అల్లరికి హిమవంతుడు పరుగు పరుగున వచ్చాడు.
దుందుభి హిమవంతుడిని యుద్ధానికి రమ్మన్నాడు, నాకు ఎవరితోనూ యుద్ధం చెయ్యాలని లేదు. నేను యుద్ధం చెయ్యను అని హిమవంతుడు అన్నాడు.
దుందుభి ‘ నువ్వు కూడా ఇలా అంటే ఎలా? సముద్రుడు కూడా నీలాగే యుద్ధం చెయ్యనన్నాడు. పోనీ నాతో యుద్ధం చేసేవాడి పేరు చెప్పు ‘ అన్నాడు. అప్పుడు హిమవంతుడు ‘ నీ ఒంటి తీట తీర్చగలిగినవాడు కిష్కిందా రాజ్యాన్ని ఏలే వాలి ఉన్నాడు. మంచి బలవంతుడు. ఆయన నీతో యుద్ధం చేస్తాడు ‘ అని చెప్పాడు. Vaalmiki Ramayanam – 49
దుందుభి సంతోషముగా కిష్కిందకి వెళ్ళి అక్కడున్న చెట్లని విరిచి ఆ కిష్కింద ద్వారాన్ని పగులగొట్టి పెద్ద అల్లరి చేశాడు. భార్యలతో కామమోహితుడై రమిస్తున్న వాలి ఈ అల్లరికి బయటకి వచ్చాడు.
దుందుభి వాలిని చూసి ‘ ఛీ! భార్యలతో కామం అనుభవిస్తున్నావా! నా కోపాన్ని రేపటిదాకా ఆపుకుంటాను. నీ భార్యలతో కామం అనుభవించు. నువ్వు ఈ రాత్రి నీ భార్యలతో హాయిగా భోగం అనుభవించు.
నీకు స్నేహితులైన వారిని పిలిచి వారికి కానుకలు ఇవ్వు. నీతో సమానమైన వాడికి పట్టాభిషేకము చెయ్యి. త్రాగి ఉన్నవాడిని, కామం అనుభవిస్తున్న వాడిని, అప్రమత్తంగా లేనివాడిని, యుద్ధం నుంచి పారిపోతున్నవాడిని, ఆయుధం లేనివాడిని చంపితే పసిపిల్లాడిని చంపిన పాపము వస్తుంది.
అందుకని నేను నిన్ను వదిలేస్తున్నాను. ఎలాగోలా ఈ రాత్రికి ఇక్కడ కూర్చొని ఉంటాను. రేపు పొద్దున్న రా! నిన్ను చంపి అవతల పడేస్తాను ‘ అన్నాడు.
వాలి ‘ నువ్వు నా గురించి అంతగా బెంగ పెట్టుకోవద్దు. నేను త్రాగి ఉన్నా అది వీరరసం త్రాగినవాడితో సమానము రా! యుద్ధానికి ‘ అని అడ్డువచ్చిన భార్యలని పక్కకు తోసేసి దుందుభి మీదకి యుద్ధానికి వెళ్ళాడు. ఇంద్రుడు ఇచ్చిన మాలని వాలి తన మెడలో వేసుకుని దుందుభి తల మీద ఒక్క గుద్దు గుద్దాడు.
ఆ దెబ్బకి దుందుభి ముక్కు నుండి చెవులనుండి నెత్తురు కారి కిందపడిపోయాడు. హోరాహోరుగా జరిగిన యుద్ధంలో వాలి దుందుభిని సంహరించి శరీరాన్ని గిరగిర తిప్పుతూ విసిరేశాడు. అప్పుడది గాలిలో యోజనదూరము ఎగురుకుంటూ వెళ్ళి మతంగమహర్షి ఆశ్రమము దగ్గర పడింది.
అలా పడిపోవడములో ఆశ్రమము అంతా నెత్తురుతో తడిసిపోయింది. మతంగమహర్షి బయటకి వచ్చి దివ్యదృష్టితో చూసి ‘ ఎవడురా ఒళ్ళు కొవ్వెక్కి దుందుభి కళేబరాన్ని ఇటు విసిరినవాడు? ఈ శరీరాన్ని విసిరిన దౌర్భాగ్యుడు ఇక్కడికి వస్తే వాడి తల వెయ్యి వ్రక్కలయ్యి మరణిస్తాడు ‘ అని చెప్పి ‘ ఇక్కడ మీరందరూ మీ ఇష్టం వచ్చినట్టు తిరుగుతున్నారు.
వాలికి సంబంధించినవాడు ఎవడైనా సరే ఇక్కడి చెట్లని పాడుచేస్తూ తిరిగితే రేపటి తరువాత వాళ్ళు మరణిస్తారని శపిస్తాను. నేను శపించే లోపల మీ అంతట మీరు ఇక్కడి నుండి వెళ్ళిపొండి ‘ అన్నాడు.
అక్కడున్నటువంటి వానరాలు ఆ పర్వతాన్ని ఖాళీ చేసి వాలి దగ్గరికి పారిపోయి మతంగమహర్షి యొక్క శాపము గురించి వివరించారు. వాలి ఈ పర్వతము వైపు కనీసము చూడను కూడా చూడడు.
నేను బ్రతకాలంటే ఈ బ్రహ్మాండంలో ఇది వాలి రాని ప్రదేశమని నేను ఇక్కడ ఉంటున్నాను. ఇంతకీ నేను నిన్ను ఇక్కడికి ఎందుకు తీసుకోచ్చానో తెలుసా? అదిగో అక్కడ ఎదురుగుండా కనపడుతున్న పెద్ద తెల్లటి పర్వతమే దుందుభి యొక్క కాయం. ఆ అస్థిపంజరం ఇప్పుడు పర్వతములా అయిపోయింది ” అన్నాడు.

Leave a Reply

%d bloggers like this: